A to jakaś mgła dziewczęca chciała dostać warg i oczu,

I czuć było, jak boleśnie chce się stworzyć, chce się wcielić,

Raz warkoczem się zazłocić, raz piersiami się zabielić –

I czuć było, jak się zmaga zdyszanego męką łona,

Aż na wieki sił jej zbrakło – i spoczęła niezjawiona !

Jeno miejsce, gdzie być mogła, jeszcze trwało i szumiało,

Próżne miejsce na tę duszę, wonne miejsce na to ciało.