Przedział czasu 2001 – 2006 nasyciła Ewa. Inspirowała całym urokiem kobiecości. Był to związek w stylu bohemy – żarliwy, grzeszny i bez przyszłości. Zgasł tak samo nagle jak się pojawił. Pozostały sesje fotograficzne jedynie – a nieliczne prace artystyczne, jakie udało nam się wspólnie stworzyć nie istnieją.
Bohema rozjeżdżała się po świecie. Złudzenia twórcze płowiały systematycznie. Na arenę dziejów wkroczyła Solidarność, wywracając dotychczasowe „wartości”. Stan Wojenny demolował militarną agresją – pod sztandarem „ratowania Polaków”.
Rok 2003. Odbywał się przetarg rozpisany przez warszawską pracownię architektoniczną przy ul. Sokołowskiej 24/26, reprezentowaną przez architekta Krzysztofa Skłodowskiego. Tematem był wystrój części wspólnych obiektów „Osiedla Leśna” na warszawskim Bemowie.…
Epizod zainicjował nowy ajent. Kawiarnia przy naszym związku ZPAP w Warszawie w latach 90-ch wrzała perspektywą nowej szansy, z mordowni twórczej zgryzoty mogła przeistoczyć się w schludny i tani lokal, z giełdą pracy jednocześnie.
Dwa baseny chrzcielne baptysterium były nagrodą za trud. W dwa lata później, kiedy zszedłem do głębokiego na 4 m wykopu - oniemiałem…
Rok 2012. Zamówienie wydawnictwo Demart S.A. Publikacja popularno-naukowa: „Podbój Egiptu przez Kusz i Asyrię VIII-VII w. p.n.e. Wojny w Nubii VI-IV w. p.n.e.”.
Sudan, rok 2005, czwarty sezon wykopalisk w Banganarti. Sondaże w zachodniej (po prawdzie południowo-zachodniej) części Dolnego Kościoła odsłaniają ubogie skrawki malowidła sprzed dziesięciu wieków. Fakt zostaje udokumentowany pierwszym przerysem.
Nie wszystko jest jednak do końca jasne. Najlepsi znawcy tematu z Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, oraz z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie wstrzymują się od zabrania głosu. Historycznie to zdarzenie ze schyłku X wieku nie miało prawa zaistnieć…
Analizując techniczne elementy obrazu zajmujemy się jego historią powstania, a to z kolei pozwala głębiej wejrzeć w sam proces twórczy, zrozumieć panujący tam porządek. Rozważania takie automatycznie przenoszą nas w sferę znawstwa malarstwa, a któż by nie chciał znać się na malarstwie.
Odczułem znowu ten sam przymus, znany mi od wielu lat. Wzywały mnie piaski Sahary, ale tym razem musiałem cofnąć się nieco w głąb Czasu. potem wszystko nabrało rozpędu.